در کودکی امام حسن عسکری (علیهالسلام)، پدرش امام هادی (علیهالسلام) به اجبار به عراق فراخوانده شد و در سامرا، پایتخت آن روز عباسیان، تحت نظر قرار گرفت. فرزند در این سفر با پدر بود.(ویکیشیعه، مدخل امام عسکری)[۱]
تاریخ این کوچ یکسان ثبت نشده است. مسعودی سال ۲۳۶ قمری را نوشته و نوبختی سال ۲۳۳ را. فاصله این دو گزارش، سالهای نخست زندگی امام را میان مدینه و سامرا مردد میگذارد، اما اصل همراهی با پدر در نقلها مشترک است.(ویکیشیعه، مدخل امام عسکری)[۱]
او بیشتر عمر را در سامرا گذراند. لقب عسکری برای او و پدرش از همینجا آمد؛ عسکر نامی غیرمشهور برای سامرا و محله لشکرگاه عباسیان بود. مدخل امامان شیعه نیز سکونت در سامرا را سبب این لقب مشترک دانسته است.(ویکیشیعه، مدخل امام عسکری)[۱] (ویکیشیعه، امامان شیعه)[۲]
مشهور است که او تنها امامی است که به حج نرفت. در برابر، عیون اخبار الرضا و کشف الغمه روایتی دارند که راوی آن را در مکه از امام حسن عسکری (علیهالسلام) شنیده است. این دو گزارش را باید کنار هم دید، نه آنکه یکی را بیاشاره به دیگری قطعی شمرد.(ویکیشیعه، مدخل امام عسکری)[۱]
سامرا برای این کودک، شهر درس آزاد نبود. پایتختی نوساز و پادگانی بود و مراقبت حکومت از همان سالهای پدر آغاز شد. فصل زندگی در حصر و نامهنگاری با شیعه، دنباله همین ورود است، نه جدا از آن.(قرشی، حیاة الامام الحسن العسکری)[۳]
منابع
- ویکیشیعه، مدخل «امام حسن عسکری»، بخش انتقال به سامرا. نسخه برخط: امام عسکری.
- ویکیشیعه، مدخل «امامان شیعه»، بخش امام حسن عسکری. نسخه برخط: امامان شیعه.
- ویکیشیعه، مدخل «حیاة الامام الحسن العسکری». نسخه برخط: حیاة الامام الحسن العسکری.