مجال پیاله - رضا جعفری


سه شنبه 17 آبان 1390      5321 بازدید
مجال پیاله - رضا جعفری

جلوه‌گران عشق که خونم حلال‌شان

پیغمبر و على که نبینم ملال‌شان

دریاى علم حق به تموّج رسید و پس

بر ساحل غدیر خم افتاد فال‌شان

تا بر فراز منبر عالم قدم زنند

صدها فرشته فرش نمودند بال‌شان

دست خدا ز دست نبى قد کشیده است

هریک رسیده‏اند به اوج کمال‌شان

کوزه‌گران عالم عشق‌اند این دو دست

چیزى نمى‏شود که بسوزد سفال‌شان

عالم در این کتاب ز یک نقطه کمتر است

سر بسته گفته‏ام به تو مقدار مال‌شان

نعلین‌شان ز خاک طبیعت منزّه است

خورشید و ماه، میوه‌ی خام خیال‌شان

این‌جا مجال زمزمه‏هاى بلال نیست

زیباترین مؤذن هستی‏ست خال‌شان

قبل از شروع خلقت این خلق بوده‏اند

یعنى که از خداى بپرسید سال‌شان

دنیا نبود ظرف ظهور على و آل

تاک‌اند و این پیاله نباشد مجال‌شان

همین پرونده

دیگر مطالب این ویژه‌نامه

گفت‌وگوی خوانندگان

نظرات شما

دیدگاه‌ها پس از بررسی منتشر می‌شوند

نوشتن دیدگاه

نام کنار دیدگاه می‌آید؛ رایانامه فقط برای ارتباط است و منتشر نمی‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.