در دوران جنگ جهانی اول و اشغال ایران توسّط قوای انگلیس و روس که حملات و هجوم ها به ملّت شیعه اوج گرفته بود، مرحوم آیت‌الله نایینی رحمه‌الله‌علیه خیلی پریشان بود و نگران از این‌که این وضع به کجا خواهد انجامید؟! نکند که این کشور محبّ و دوستدار اهل بیت علیهم‌السّلام از بین برود و سقوط کند! در همان زمان‌ها شبی به آستان مقدّس امام زمان ارواحنافداه متوسّل شد و در حال توسّل و گریه و ناراحتی به خواب رفت. در عالم خواب دید دیواری است به شکل نقشه ایران و این دیوار شکست برداشته و خم شده و در حال افتادن است. در زیر این دیوار یک عدّه زن و بچه نشسته‌اند و دیوار در حال فروریخن روی سر آن‌هاست. مرحوم نایینی رحمه‌الله علیه وقتی این صحنه را می‌بیند به قدری نگران می‌شود که فریاد می‌زند و می‌گوید: خدایا! این وضع به کجا خواهد انجامید؟ در این حال می‌بیند که حضرت ولی عصر ارواحنافداه تشریف آوردند و انگشت مبارکشان را به طرف دیواری که خم شده و در حال افتادن بود گرفتند و فرمودند:
«اینجا، شیعه‌خانه ماست؛ خم می‌شود؛ خطر هست؛ ولی ما نمی‌گذاریم سقوط کند. ما نگهش می‌داریم.»
آیا با آگاهی از این همه لطف و احسان و عنایتی که امام زمان ارواحنافداه به جامعه شیعه دارند احساس شرمندگی به آدم دست نمی‌دهد؟
آیا نباید به فکر جبران بی‌وفایی‌ها، نامهربانی‌هایمان نسبت به امام مهربان خویش بیفتیم؟
بیایید با الهام از آیات و روایات و به مصداق آیه شریفه «برای خدا تک‌تک و دوتا دوتا قیام کنید» همدل و یکپارچه دور هم جمع شویم و با حضور در اماکن مقدسه اعمّ از مساجد، حسینیّه ها، حرم‌های معصوین علیهم‌السّلام و هیئت‌های مذهبی خالصانه و صمیمانه به همراه توجه و انابه و ناله و ندبه برای فرج منتقم آل محمد علیهم‌السّلام دعا کنیم.
(برای مشاهده عکس با کیفیّت بالا روی این کلیک کنید)