محمد بحر بی پایان رحمت گوهرش زهرا
علی فلک نجات آفرینش لنگرش زهرا
رسول الله می نازد که دارد دختری چون او
کتاب الله می نازد که باشد کوثرش زهرا
به معراج نبوت گر بگیری اوج می بینی
که گردون هاست در این راه و باشد محورش زهرا
خلایق راست قرآن داور و، قرآن از آن بالد
که در تفسیر و در تعبیر باشد داورش زهرا
علی در غزوه ها یار محمد بود و می بودی
در امواج غم و اندوه تنها یاورش زهرا
همای قله قاف ولایت، ملک هستی را
گرفته زیر پر زیرا بود بال و پرش زهرا
درست ام ابیها گر شود تفسیر می بینی
که هر پیغمبری بود از نخستین مادرش زهرا
سلام حق سلام انبیا بر شخص پیغمبر
سلام شخص پیغمبر به تنها دخترش زهرا
عبور ناقه اش چون روز محشر افتد از محشر
کند محشر به پا محشر که گردد محشرش زهرا
گریزد از قیامت تیره گی تا مرز تاریکی
چو گردد با خدایی نور خود روشنگرش زهرا
ولایت چیست بشنو آسمان کل خوبی ها
که با شد مهر و ماه و آفتاب و اخترش زهرا
محمد جان جان عالم است و هیچ می دانی؟
که باشد جان شیرین در درون پیکرش زهرا
خدا در دیده ی ظاهر نمی گنجد اگر گنجد
به چشم خواجه لولاک باشد مظهرش زهرا
رسول الله را باشد دو قرآن، صامت و ناطق
کتاب صامتش قرآن، کتاب دیگرش زهرا
درود هر زن آزاده و هر مرد آزاده
برآن بانو که باشد در ولایت رهبرش زهرا
ولایت همچو قرآن محمد جاودانی شد
به یمن همت دخت ولایت پرورش زهرا
محمد حی سرمد را بود پیغمبر خاتم
که در هر عصر و هر نسل است پیغام آورش زهرا
عبادت سنگرش زهرا نبوت محورش زهرا
ولایت همسرش زهرا امامت مصدرش زهرا
محمد شهر علم و در علی ابن ابیطالب
زهی شهری که باشد زینت بام درش زهرا
درخت سبز توحید و نبوت کیست؟ پیغمبر
امامان شاخه ها و شیعیان برگ و برش زهرا
جز اینم، گر بود ایمان نداردم بهره از ایمان
که دین، هم اولش زهرا بود هم آخرش زهرا
بیا حج ولایت کن، که این حج تا ابد باشد
صفا و مروه و سعی و منی و مشعرش زهرا
علی سنگر نشین جنگ ها بود و عجب دارم
که شد بعد از پیمبر حامی بی سنگرش زهرا
تک تنها کنار آستان خانه پشت در
خدا داند خدا داند چه آمد بر سرش زهرا
غلاف تیغ خصم دون زکار انداخت دستش را
بلی این بود پاداش جهاد اکبرش زهرا
برای یاری حیدر فشاری دید پشت در
که رفت از دست آنجا هم صدف هم گوهرش زهرا
دریغا کز جفای اهل دوزخ پایمال آمد
بهشت وحی و پرپر شد گل نیلو فرش زهرا
گل لبخند روید ز آفتاب حشر ای میثم
اگر بر خلق افتد سایه ای از چادرش زهرا